Koszyk Wartość: 0.00 | Bilety: 0 | Karnety: 0 | Vouchery: 0 | Towary: 0
Wybrany spektakl

WYBÓR TERMINU SPEKTAKLU



1946

1946
Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach
 
STUDIO teatrgaleria, PKiN, Pl. Defilad 1 (KARNET)
czas trwania: 2 godz. 5 min. (bez przerwy)
spektakl z napisami w języku angielskim
spektakl dla osób od lat 16
 
TWÓRCY/REALIZATORZY:
tekst i dramaturgia: Tomasz Śpiewak
reżyseria, światło: Remigiusz Brzyk
scenografia, kostiumy: Iga Słupska, Szymon Szewczyk
muzyka: Szymon Szewczyk
asystentka reżysera: Dagna Dywicka
inspicjent-sufler: Maria Bielińska-Pacholec
 
OBSADA:
Anna Antoniewicz, Dagna Dywicka, Magda Grąziowska, Ewelina Gronowska, Joanna Kasperek, Bartłomiej Cabaj, Janusz Głogowski, Edward Janaszek, Wojciech Niemczyk, Andrzej Plata, Łukasz Pruchniewicz, Dawid Żłobiński
 
OPIS:
Twórcy spektaklu wracają do trudnych wydarzeń z 4 lipca 1946 roku, jakie zapisały Kielce na kartach historii świata. W okresie niesłabnących nastrojów antysemickich plotka o porwaniu polskiego chłopca przez społeczność żydowską doprowadziła do nieszczęścia. Tłum przy współudziale służb mundurowych dokonał zbrodni, w wyniku której zginęło ponad 40 osób.
Tragedia naznaczyła wiele pokoleń. I to właśnie pamięć o tych zdarzeniach, ich wydźwięk i wpływ na Kielce, nie zaś liczne hipotezy dotyczące przyczyn czy źródła pogromu, interesują Tomasza Śpiewaka i Remigiusza Brzyka najbardziej.
 
RECENZJE:
„W Teatrze Żeromskiego w Kielcach powstał ważny spektakl o pogromie kieleckim. 1946 to teatralny esej łączący dokument z błyskotliwym przedstawieniem o zagrożeniu, które nienawiść niesie dziś.” / Witold Mrozek, Gazeta Wyborcza
 
To teatr, który jest ostrożny i radykalny zarazem; próbuje być wyrazistym głosem w publicznej debacie – a nie rocznicową celebracją. Terapią, a nie homilią czy aktem oskarżenia. Niemniej terapia polega na nazywaniu rzeczy po imieniu. A to dzisiaj akt odwagi.” / Witold Mrozek, Gazeta Wyborcza
 
Spektakl „1946” Tomasza Śpiewaka i Remigiusza Brzyka to kolejna w ostatnim czasie próba podjęcia w teatrze kwestii pamięci i jej roli w tworzeniu zbiorowych konstrukcji tożsamościowych. /Joanna Puzyna-Chojka, materiał własny
 
Bo 1946 nie daje żadnego całościowego obrazu pogromu, nie oskarża wprost, nie zmusza do wyznania win i przepracowywania kolejnych traum./ Joanna Puzyna-Chojka, materiał własny

Brak dostępnych terminów!